Werk, uitgaan en kamers

Ik ben nu al weer bijna twee weken in London, en heb al een aardig indruk gekregen van de stad. De afgelopen twee werkweken heb ik aan verschillende projecten gewerkt. Er kwam van alles op mij af, leuke dingen, standaard klusjes, en ook minder leuke dingen. het meerendeel was toch wel interessant en ik heb mijzelf dan ook lekker bezig gehouden met die opdrachten. Sinds afgelopen Woensdag verblijf ik in mijn eigen nieuwe kamer in Ormonde Court, Putney. Voor die tijd heb ik kunnen logeren bij een klas genoot van mij die toevallig ook in london zijn stage aan het doen is. Ik ben de afgelopen dagen dus druk bezig geweest om na m'n werk mijn spullen te verzamelen die bij Willy in het huis lagen. Ik was met een koffer en 1 hand baggage naar Engeland gekomen en dat moest worden verplaatst. Eerlijk gezegt, mijn moeder had nog een derde koffer meegegeven aan haar vriendin in Engeland. Haar dochter, Mikki verblijft ook in London en heeft de koffer meegenomen en mij ontmoet op het metro station in Kings Cross. Drie koffers dus! wat een geshouw, in twee keer heb ik het geluukig allemaal meegekregen en netjes in mijn piep klein kamertje weten te proppen. Op mijn werk heb ik meetings gehad, waarin ik geen verstand van het onderwerp had met de CEO van het bedrijf. Ook meetings gehad over de actuele ontwikkelingen op kantoor waar mijn mening word gewaardeerd en zelf op word gehandeld. Ik heb de bedrading van de computers omgeleid en verplaatst omdat de veiligheids inspectie er anders een boete voor zou hebben gegeven. Ik heb al meerdere keren een compliment gekregen van mijn colega's over mijn nette kleding ^^ is toch leuk af en toe. gisteren ben ik met mijn nieuwe huisgenoten naar de pub gegaan om even gezellig met z'n allen iets anders te doen dan thuis of de bank of op je kamer zitten. Gisteren was het ook de verjaardag van mijn papa, en dus vond ik het wel leuk om daarom een rondje jagerbombs weg te geven. Mijn huis genoten; Rob, Danny, Tegen en haar vriend* (naam vergeten) vonden dit natuurlijk helemaal niet erg. na een biertje, twee cocktails en een shot om half 12 toen de pub dicht ging naar huis gelopen en nog even op de bank gezeten. Vandaag ben ik door mijn geweldige ritme gewoon om kwart voor 9 wakker geworden en boodschappen gaan halen bij de supermarkt 200meter verderop. Daarna naar de sportschool gegaan om te informeren naar een abbonement waar ik begin oktober ga beginnen. Daarna Willy opgezocht in Hammersmith om naar de Primark te gaan en war spullen te kopen voor mijn bed. Vanavond ga ik misschien lekker uiteten met drie vrienden en we zien wel waar de avond eindigt.

Mijn eerste dag in dienst van NBTC in Londen!!

Gister middag om 13:55 ben ik op schiphol in mijn vliegtuig naar Londen gestapt. Met een rot gevoel mijn huis verlaten in de wetenschap wat ik achterlaat toch mijn rug maar gerecht want Londen zou mijn nieuwe avontuur worden. Door de duane heen afscheid nemen van mijn papa en mama alles liep gesmeert, geen oponthoud gewoon doorlopen. Nog even naar de wc en op naar mijn gate. Ik moest lopen naar date H3, nou geen probleem! eenmaal aangekomen moest ik toch nog mijn handbaggage laten afmeten in zo'n welbekende stale bak, hij paste neit goed! een handoek eruit dan maar tja, die ga je toch niet zo missen aangezien er ook al1 in de koffer zat. Nouja, het zit niet altijd mee gezuer om een handoek, waar maak ik me druk om. Ik mocht instappen, lekker gaan zitten opstijgen, muziek in mijn ogen en weg dommelen. zo'n 30 minuten laten werd ik weer een beetje wakker en het was al weer tijd om te landen, zo snel gaat dat heh zo'n vluchtje naar Londen. geland in Londen, m'n koffers hoefde niet open nergens last van, ik moest de weg vragen naar het trein station en dat deed ik dan ook. eerst met de shuttle trein naar het station en daar op de trein gestapt naar Victoria Station. Dit is ook het station waar ik vanochtend ben uitgestap om naar mijn werk te lopen! Maargoed, op Victoria Station een Oyster card aangevraagt en saldo op gezet en met de metro naar Hammersmit Broadway gereden. Daar werd ik opgewacht door mijn klas genoot op de Haagse Hogeschool Willy. Samen met de bus naar zijn kamer gereden en mijn koffer gedumpt. Alles bij elkaar zat ik toch wel goed stuk, de trein reis duurde langer dan ik dacht en ik moest ook nog eens 25 minuten wachten. Meteen ben ik op stap gegaan, de weg verkennen naar mijn werk. Ik moest tenslotte de volgende morgen al weer beginnen! Samen met Willy ben ik terug met de bus en de metro naar Victoria Station gegaan om vandaaruit het gebouw waar NBTC zijn kantoor heeft op te zoeken. toen we het hadden gevonden, zijn we naar nando's gegaan en hebben we met z'n tweenen een hele kip naar binnen gewerkt, en lekker dat het was!! Na het eten terug gegaan naar zijn huis en met zijn huis genoten captain america gekeken op de tv. met vier australiers, willy (Aruba) en een engelse is het een leuk internationaal gezelschap, nu met mij erbij ook nog een nederlander haha. Rond half 12 naar boven gegaan en het internet wachtwoord gekregen waardoor ik nog even mijn e-mail en facebook kon bekijken! douche kleding voor mijn eerste werkdag klaarleggen en slapen dan maar. De volgende ochtend moest Willy redelijk vroeg beginnen, en ik moest pas om 10 uur aanwezig zijn bij NBTC. rustig opstaan, wat water drinken en mijn brood van zondag ochtend opeten dan maar haha, ik had tenslotten nog geen boodschappen gedaan. om 09:10 ging ik de deur uit, lopen naar de bushalte, met de bus naar Hammersmit Broadway en met de metro naar Victoria Station. ik kwam om 09:55 aan bij het gebouw en liep naar binnen. Ik liep naar de balie en vroeg om een bezoekerpas voor NBTC, de vrouw achter de bali keek mij aan en zei, NBTC? Ik voelde de bui al hangen, maar ik dacht toch echt dat dit het juiste adress was, ik ben gaan zitten in de lobby en ben gaan wachten, om 10:20 kwam er een vrouw naar beneden,mijn stage begelijder, ik begon al te twijfelen of ik wel goed zat. Er werd een pas voor mij gemaakt zodat ik het gebouw en in uit kon, en de lift kon gebruiken. Ik kreeg een rondlijding en meteen een stapel met werk voor m'n neus. Ik werd voorgesteld aan mijn collegas, een andere werknemer waar ik dagelijks mee om moet gaan. Ik kreeg een splinternieuwe laptop voor mijn neus waar ik op mag werken en toen ben ik aan de slag gegaan. e-mail sturen, dingen sorteren, projecten. Ik heb het tot dus verre prima naar m'n zin! nog1ding, WAT IS LONDEN DUUR!! bizar gewoon haha

Voetbal Toernooi!!

Ik heb alweer een hele tijd niets van me laten horen, maar dan nu de lang verwachte update!
De afgelopen maand is er van alles gebeurt, zo druk dat ik niet echt tijd had om een verhaaltje in elkaar te zetten. Het begon allemaal met mijn tentamens, rapporten en presentaties voor mijn ‘mid-term' examens. Ik heb twee toetsen, twee rapporten en twee presentatie gehouden voor mijn examens. De twee toetsen waren ongelooflijk genoeg, openboek dus dat was niet echt het probleem! Mijn rapporten dan, alledaags werk in iets meer detail, tja wat moet je er van zeggen kat in 't bakkie zal ik het maar noemen. Dan mijn presentaties, deze hebben mij heeeeeel veeeeel tijd gekost, hier in taiwan word er van je gevraagd minimaal een uur vol te praten en dat heb ik dan ook braaf gedaan. Met mijn Country Analyses van Griekenland heb ik meer dan twee uur vol gepraat. Alles is verteld, kleine details, de grote lijnen werkelijk alles. Na afloop een complimentje gekregen en dus tevreden. Mijn andere presentatie moest ongeveer een half uur duren en over twee hoofdstukken van het boek gaan. Uiteindelijk 45 minuten gesproken, wat tips gekregen en er achter gekomen dat mijn docent van dit vak (chinees gegeven) toch wel heeeeel goed weet wat er allemaal in het boek staat want de enige slide waar ik iets dat niet in het boek stond had toegevoegd werd meteen terug geroepen en mij werd verteld dat dit niet in het boek stond. Al met al zijn mijn examens dus wel goed verlopen. Ik heb nog steeds geen cijfers terug gekregen maar verwacht alleen maar hoge cijfers, dit komt ook mede doordat ik een exchange student ben en die meestal hoge cijfers krijgen van deze school haha. Na mijn examens heb ik veel oefenwedstrijden gehad met het voetbal team, zo'n drie per week. Met overwinningen op ‘Ching Hua', ‘Chiao Tung', en twee teams die ook op bezoek waren op sommige avonden hebben we een goede aanloop gekend naar het hoofd toernooi dat er aan zat te komen. Voordat dat toernooit begon heb ik niet het Hsinchu Science Park bezocht met mij klas en een aantal interessante dingen gezien. Ook ben ik nog een keer naar Taipei night market geweest. Nou ja en toen begon mijn avontuur op voetbal gebied!, Het toernooi dat werd gehouden in Tainan, een stand ten zuiden van Hsinchu. We vertrokken in de vroege ochtend met een privé bus naar Ons hotel, onderweg nadat we iedereen weer wakker kregen de karaoke aangezet en lekker met m'n alle lopen brullen. We ontdekte dat ‘Coco' een van de spelers, een goede stem had en dus heeft hij de helft van de nummers voor zijn rekening genomen zodat oorschade uitbleef. Aangekomen in het hotel waren nog niet alle kamers gereed, en dus bleven ik, Ivan en Nelson beneden in de lobby wachten tot half 2. De kamer indeling was al ongeveer gemaakt, er zouden nog 2 jongens bij ons op de kamer komen, dit waren Feng Ge en Coco. Met z'n allen hebben we geluncht, erg lekker en is wat anders dan het eten rondom de school, ik zag de week positief tegemoet! Na de lunch terug naar het hotel en iedereen deed eventjes een oogje dicht om 's avonds fit te zijn voor een laatste training voor het toernooi begon. Na de training lekker eten en na het eten een inspirerende film ‘we are marshall' kijken. De volgende dag was het zo ver, onze eerste twee wedstrijden. Met een team met bekenden van ons uit Paraguay waren we er op gebrand te winnen. De eerste wedstrijd was niet al te moeilijk met een eindstand van 9-2 waren we tevreden. Na de overwinning hebben we nog eens naar het speel schema gekeken. We kwamen er achter dat als we een wedstrijd in de poule (4 teams) zouden verliezen en de andere twee wedstrijden zouden winnen we makkelijkere tegenstanders zouden krijgen op weg naar de finale. We kozen echter voor de overwinning want kampioenen verliezen niet! De wedstrijd tegen de jongens uit Paraguay, een gevecht met ons als winnaars, 9-5! Tot dan aan toe hadden onze Taiwanese spelers nog niet echt veel minuten gemaakt of nog helemaal niets. Hier wouden we verandering in brengen in onze volgende wedstrijd die over twee dagen zou zijn. In de avond zijn we naar de night market geweest in Tainan, met het hele team hebben we gegeten en met wat luchtdruk geweren geschoten. De volgende dag, vroeg op voor een ontbijt, in 10.00 vertrekken naar het toernooi om onze toekomstige tegenstanders te analyseren. Aantekeningen gemaakt, lekker wat gegeten en gelachen met het team. Terug naar het hotel om weer te eten en 's avonds een meeting voor de komende dag en het bekijken van de video's van de twee gespeelde wedstrijden. De volgende dag stonden er weer twee wedstrijden op het programma, de laatste poule wedstrijd tegen de zwakste tegenstander en de 8e finale. De eerste wedstrijd rustig aan gedaan, en de Taiwanese jongens hun kans gegeven, met een 5-1 overwinning geen klinkende cijfers maar toch een prima prestatie. Na de wedstrijd zag ik Dudu op de tribune zitten, ze was als verrassing naar het toernooi gekomen om ons aan te moedigen en mij te zien spelen! Ons klaar gemaakt en opgepept voor de volgende wedstrijd gingen we dan het veld op, een spannende wedstrijd tegen een team met een speler van het nationale team van HongKong in de gelederen. In de analyse van de dag ervoor wisten we dat deze jongens veel liepen en een goed team waren. Een felle wedstrijd met veel strijd en loopvermogen, iets voor mij en ik ging dan ook voorop in de strijd. Uiteindelijk wonnen we de wedstrijd met 4-2 en we waren door naar de kwart finale. De volgende dag weer rust en die hebben dan ook genomen, we hele dag op bed geluierd en 's avonds een film gekeken ‘We are the Titans'. Veel grapjes gemaakt en vroeg naar bed voor onze kwart finale wedstrijd, die in onze ogen de finale van het toernooi was. Eerst moesten we de kwart finale nog bereiken maar de tegenstander wisten we, was matig en de bleek ook wel, met een soevereine overwinning gingen we door naar DE wedstrijd. We speelden tegen de host van het toernooi, een team bestaande uit 15 buitenlanders, een sterk team. We begonnen sterk aan de wedstrijd en stonden na 5 minuten op een 1-0 voorsprong. We hielden dit de eerste helft vast en begonnen ook sterk aan de tweede helft. In de tweede helft kwamen we meer onder druk en met name als ik samen met mijn aanvoerder voorin liepen kregen we wat problemen. De 1-1 werd gescoord en we probeerden elkaar scherp te houden. De paal en de lat werden geraakt maar we scoorden niet! De voetbalwet bracht de uitkomst, als je niet scoort dan doet de tegenstander dat. 1 minuut voor het einde van de wedstrijd scoorden onze tegenstanders de 1-2 nadat een van mijn medespelers te laat reageerden op de coaching. De wedstrijd was gespeeld met ons als verliezers. Teleurgesteld maar trots verlieten we het veld, we wisten dat het toernooi er op zat, maar onze laatste wedstrijd nog niet gespeeld was. We moesten nog spelen voor de plekken 5 t/m 8. Zaterdag de laatste dag van het toernooi was dat dan zo ver. We speelde onze eerste wedstrijd tegen een team dat onze kwaliteiten niet kon weerspiegelen en we wonnen de wedstrijd gemakkelijk zelfs met twee goals van onze Taiwanese spelers. We speelden dus voor de plekken 5 en 6, onze tegenstander een team van een Vietnamese school. Snelle en technische spelers die het ons erg lastig maakte. Na een 0-1 achterstand wisten we de 1-1 te scoren en toen begonnen we te verslappen, de afgelopen week had ons erg vermoeid en dat begonnen we te merken. Onze aanvoerder wou dat we druk zetten en die leidde tot een doelpunten circus van de Vietnamese kant, het stond al snel 1-5 en we wedstrijd was gelopen, met een uiteindelijke eindstand van 2-6 waren we helemaal kapot en blij dat het er op zat. We hadden de 6e plaats bereikt, wat betekende dat we het beter hebben gedaan dan afgelopen jaren en het voetbal programma door gaat. (aan het begin van het semester werd ons nog verteld dat bij een slechte prestatie op het toernooi er volgende semester geen voetbal team zou zijn) We wachtte af hoe het toernooi zou aflopen en zagen Chiao Tung als vierde en Ching Hua als tweede eindigen. Zei hadden het geluk een wedstrijd minder te hoeven spelen plus een makkelijkere weg naar de laatste speel ronden. De teams die wij in onze oefenwedstrijden de baas waren stonden boven ons op het toernooi, een bittere pil maar al met al waren we tevreden. Na het toernooi heb ik nog een uitstapje gemaakt naar de bergen, daar met de verjaardag van Dudu's vader rond gereden en geluncht. Vandaag weer naar school, het school leven begint weer!

Weer bericht

Spring Break!

Spring break!

Op een vroege woensdag ochtend opgestaan, om te vertrekken naar Kenting! Het was eindelijk zo ver, ik ging naar het zuiden van Taiwan om van het strand te genieten. Achterlijk vroeg opstaan hoorde hier bij want de reis duurde erg lang. Eerst met de taxi naar Hsinchu train station gereden, daarna de trein gepakt naar Kaohsiung. Vanuit Kaohsiung met de taxi naar het hotel helemaal in Kenting. Het was me de rit wel, eerst rustig aan in 15 minuten naar Hsinchu gereden, daarna 3,5 uur in de trein gezeten om vervolgens nog eens ruim anderhalf uur in de taxi te zitten op weg naar Kenting. Met het eten en alles bij elkaar opgeteld zijn we ongeveer 7 uur onderweg geweest. Eenmaal aangekomen in Kenting en ons hotel gevonden te hebben was het tijd om even snel te douchen om daarna een verkenning tocht te maken. Door een lange winkel straat nog een stukje verder en we kwamen aan op het strand, het zag er goed uit en iedereen was tevreden over wat ons de volgende dag zou opwachten. Nog even het eerste biertje gedronken in Kenting, in de strandtent die ‘goede' muziek draaide. Op de weg terug zijn we een paar winkeltjes ingedoken en heb ik een korte broek, een pet en wat slippers weten te strikken. Even langs her hotel, de spullen droppen en daarna weer terug voor een lekkere avond maaltijd. In de avond hebben we de avond markt bezocht en zijn we niet te laat gaan (slapen althans de meeste), ik en Chester hebben op het balkonnetje nog lang zitten praten. De volgende dag een ontbijtje gedaan en vervolgens naar het strand vertrokken. We hebben de hele middag op het strand rond gehangen, gezwommen en natuurlijk kon het kannetje bier niet ontbreken het tenslotte spring break.'s Avonds wouden we uitgaan, wij ietsjes later dan geplant zo rond 01:00 weg uit het hotel om een discotheek te zoeken bleek de discotheek waar we naar binnen gingen leeg te lopen, iedereen kwam naar buiten. Nou ja, doorlopen dan maar op zoek naar iets anders we zijn tenslotte in Kenting. Eenmaal doorgelopen kwamen we er achter dan alles gesloten was,op naar het strand dan maar? Daar zou toch iets moeten zijn.. Aangekomen bij het strand waar je naartoe kan lopen via een trap naar beneden was ook het strand afgesloten. Balend van de avond weer terug naar het hotel om dan maar een hotel feestje op te voeren, de muziek ging aan, de Vodka vloeide maar toch was de avond niet zoals gehoopt. De volgende ochtend werd ik gebeld door een van mijn klas genoten om 8:30 met de vraag, kom je naar de les vandaag? Ik begreep er niets van want ik dacht dat spring break van woensdag tot vrijdag vrij hadden, ik vertelde haar dat ik in Kenting was en dan ik niet kon komen. Weer verder geslapen om een uurtje later wakker te worden van mijn alarm want we verhuisde van het ene hotel naar een ander hotel een eindje verderop. Ik vroeg mijn vrienden of we vrijdag gewoon les hadden en zij vertelde me ja, spring break was alleen woensdag en donderdag. Ik begon te lachen want ik vond dit nergens op slaan maar ja het is dan maar zo. Zoals het hoort na het stappen en in dit geval weinig slaap, ontbeten met een Mac-chicken, patat en een soft ijsje, waarom niet?! In plaats van de bus te nemen besloten we te lopen, of dit nou een goed idee was weten we zo net nog niet, maar het was toch wel weer een ervaring die we niet zullen vergeten. Na een toch van zo'n uur lopen waarin we een scooter met twee meisjes hebben zien vallen en weer op de been geholpen hebben kwamen we aan bij ons volgende hotel waar we maar 1 nacht zouden blijven. De eerste indruk? WAAROM waren we hier niet in eerste instantie heen gegaan? Het lag op 50 meter van het strand, en muziek werd continu gedraaid. In de avond zou er een foam party zijn en die kon ik natuurlijk niet missen. Een van de beste feesten uit mijn leven, om het in het kort te beschrijven: 'De muziek was wel aan mij besteed, de vrouwen in bikini, mijn shirt ging uit en ik werd om de zo veel minuten aangevallen door vrouwen, de tequila shots vlogen in het rond en aan het eind van de avond waren mijn (in Kenting gekochte) slippers gestolen, geld van mij en mijn vriend gestolen, T-shirt van mijn vriend gestolen, bril van mijn andere vriend verdwenen'. Gelukkig had ik gelukkig geen portemonnee bij me maar een waterproof pastic zakje met was papier geld dus vond ik het zo erg nog niet, sterker nog ik vond het wel mooi in de avond passen. Terug naar het hotel om nog even te douche werd het mijn vriend te veel en hij moest nog even boven de wc hangen hahaha. Die zelfde dag kwam mijn vriendin ook naar Kenting dus na het feest waar zij niet aanwezig was zijn we mijn z'n tweeën naar het strand gelopen en hebben daar nog een aantal uurtjes doorgebracht. Eenmaal terug werd het dan toch echt tijd om te gaan slapen, de volgende ochtend zouden we al weer terug gaan naar Hsinchu en zat de korte vakantie er op. Eenmaal terug was iedereen kapot, toch nog een paar uurtjes wakker gebleven om dan eindelijk te gaan slapen. De volgende dag het leven op campus weer opgepakt met een voetbal training, een mislukte poging om naar de fitness te gaan omdat de gym gesloten was, en een lekkere maaltijd bereid met de beperkte benodigdheden hier tot onze beschikking. Afgelopen week is het rustig aan verlopen, op woensdag had ik mijn eerste mid-term, in dit geval een presentatie over Griekenland, het heeft me twee volle dagen gekost om een PowerPoint te schrijven om die vervolgens voor mijn gevoel slecht te presenteren maar de docent zei tegen mij ' thank you for this good presentation, I feel like I have learned a lot about greece, thank you'. Toen ik terug kwam in mijn kamer, vroeg ik een kamer genoot wat voor cijfers deze docent meestal uitdeelt aan buitenlanders, en hij vertelde me dat dit meestal hoger dan 90% is of te wel belachelijk hoog! Afgelopen vrijdag avond ben ik samen met mijn vriendin en haar zussen vertrokken naar Taipei om daar vanaf een berg van het uitzicht op de stad te genieten. Ik werd opgehaald in een volledig getunede Ford Focus, en op weg naar een ontmoetingspunt reden we ‘rustig' 180 km/h over de snelweg. Eenmaal aangekomen gingen we een restaurant binnen gelegen op de helling van de berg met een prachtig uitzicht zoals beloofd. De volgende dag zou ik met mijn kamergenoot naar de dierentuin gaan om wat foto's te schieten van de dieren, want zijn hobby is fotograferen. Na het eten en een paar bier shotjes met een van de zussen zijn we op zoek gegaan naar een hotel waar ik samen met Dudu zou kunnen overnachten, het bleek overal vol te zitten en ‘eindelijk' om half 4 's nachts vonden we dan een hotel. De volgende ochtend weer vroeg opgestaan, want ik moest naar de dierentuin en Dudu naar een bruiloft van haar docent op de middelbare school. Via de metro mijn kamergenoot ontmoet en van daaruit naar de dierentuin gegaan. Veel foto's gemaakt en met kapotte voeten terug naar Taipei gegaan om in de avond weer met Dudu en 5 vriendinnen naar de night market te gaan om wat te eten. Omdat we allemaal helemaal kapot waren na de lange dag lopen en een korte nachtrust de afgelopen avond besloten we iets vroeger dan geplant terug te gaan naar Hsinchu. Nu is het dan zondag ochtend en ik moest maar een aan de slag gaan met het voorbereiden van mijn mid-term examinations van aankomen week. Vanavond waarschijnlijk onze eerste voetbal wedstrijd en maandag vrij om te leren moeten mij genoeg afleiding brengen de aankomende dagen.

De maand Maart is voorbij!

Ik heb al weer een tijdje niets van me laten horen, nu dan maar weer eens een update! Ik ben met twee vrienden naar Hsinchu gegaan om wat inkopen te doen. Een andere reden ‘hoofdreden' een meisje dat ik hier heb ontmoet werkt in een kleding winkel en ik had beloofd langs te komen. Na mijn belofte ingelost te hebben en nog een T-shirt met lange mouwen gescoord te hebben zijn we nog een hapje gaan eten. Een Amerikaans restaurantje werd ons aangeraden om een echte burger te eten. Het was maar goed dat dit ons verteld was want de burger was verrukkelijk! Ik had al een tijd geen stuk vlees meer gegeten want hier in Taiwan krijg je allemaal kleine versnipperde stukjes vlees tenzij je de Mac Donald bezoek en die burgers noem ik geen vlees. Ik besloot te trakteren omdat mijn dag niet meer stuk kon en toen zijn we terug naar de campus gegaan om nog maar eens een feestje te bouwen in de dormitoria. Ook heb ik de 22ste verjaardag van de school meegemaakt, na net 45 minuten opgestaan te zijn melde ik mijzelf bij mijn teamgenoten van het voetbal team omdat wij gevraagd waren te helpen met de registratie van een aantal events. Mijn teamgenoot spoorde mij aan om mee te doen met een hardloopwedstrijd die over 5 minuten zou beginnen. Ik had nog niet ontbeten maar had wel zin in een wedstrijdje. Het parcours niet kennende liep ik een beetje afwachtend achter twee andere lopers aan. Op een gegeven moment begon ik moe te worden en merkte ik toch wel dat ik niets had gegeten. Ik moest de leider in de race laten gaan en liep op de tweede plaats, ik keek achterom en ik zag mijn team captain achter mij lopen samen met een Taiwanese jongen. Ik besloot mijn tempo te minderen en te wachten tot ze mij zouden bijhalen. Een maal aangesloten liepen we met zijn drieën door, de Taiwanese jongen versnelde en ik bleef bij mijn vriend op de derde plaats lopen. Net op het moment dat ik wou gaan versnellen om in de laatste meters nog als tweede te finishen zei mijn vriend:'please, please let me finish third'. Mij werd van te voren verteld dat de 1e plaats 500.- NT zou winnen (€12,50) en dacht dus dat de derde plaats vrijwel niets zou krijgen. Ik besloot om dat ik toch maar voor de lol mee deed hem voor te laten gaan en ik eindigde de race als vierde. Tijdens de prijs uitreiking kwam ik erachter dat de 3e plaats 2000.- NT kreeg (€50) en ik baalde een beetje, mijn vriend gaf me 500.- NT omdat ik hem als derde had laten finishen en ik dacht nou ja, toch wat geld verdient. Met een beker gemaakt van glas op de plank boven mijn bureau typ ik nu dus dit verslag! In de middag kwam (Dudu) het meisje dat in de kleding winkel werkt naar mijn school, en met haar heb ik de rest van de middag tussen de kraampjes door gelopen. Afgelopen week was er een International Conference waar internationale studenten iets over hun land konden vertellen, en ik was een van de personen die iets zou presenteren. Helaas ging dit voor mij niet door omdat het uitliep en ik door mijn verplichting aan het voetbal team dat op dat moment geen captain had en op mij rekenden als ‘trainer'. Vroegtijdig de conference verlaten om training te geven, en een pittige ook, met suïcides een pass en trap vorm die boven het niveau van de groep lag en wat oefeningen gefocust op voetenwerk kreeg ik iedereen kapot inclusief mijzelf.
De laatste avonden hebben mijn kamer genoten en ik jam sessies, we hadden al een gitaar op de kamer maar mijn andere kamer genoot besloot er nog een te kopen. Mijn kamer genoten gitaar spelend, en ik de muziek opzoekend, af en toe een beat slaand op een bureau en zingend creëren we een aardig sfeertje waarbij veel gelachen word. Ik ben ook uitgenodigd om samen met een vriendin een berg te gaan beklimmen en wat te zien van de natuur van Taiwan. Ik heb al veel gelezen over de mooie berg wandelingen hier in Taiwan dus zo'n kans laat ik niet voorbij gaan. Binnen nu en drie weken sta ik waarschijnlijk dus ergens op een top van een berg! Vrijdag avond naar PLUR, de discotheek in Hsinchu, samen meteen paar vrienden naar binnen gegaan met de intentie om weer eens goed los te gaan. Eenmaal binnen was de club ogenschijnlijk leeg, ca. 30 mensen waren binnen en niemand dansend op de dansvloer. Nou ja geen probleem dacht ik, ik zal dan maar laten zien dat mensen uit Nederland het niet vermeiden af en toe eens gek te doen. Ik stap de dansvloer op en zo begon een van mijn beste avonden hier in Taiwan. Na een half uur werd het iets drukken en de MC van de avond probeerde de boel een beetje op gang te krijgen. Met een enthousiaste buitenlander moet dat toch lukken dachten we zo en hij gaf mij als voorbeeld van hoe het er in een club aan toe hoort te gaan. Al snel ging het dak eraf en stond de dansvloer opeens vol met mensen, het feest kon beginnen! Als een van de eerste op de dansvloer en als laatste er af, zo eindigde mijn avond in succes. Volgende week ga ik van woensdag tot zaterdag naar het zuiden in onze 3 dagen ‘lange' spring break. Heb er zin in!

Afgelopen dagen in Maart

Vandaag net op tijd wakker geworden om naar mijn les te kunnen. Het balletje in mijn Blackberry heeft het begeven, kan nog wel scrollen maar als ik hem indruk gebeurt er niets. Hierdoor was mijn wekker niet goed ingesteld en werd ik 15 minuten voordat de les begon wakker. Ik moet binnenkort maar even naar een telefoon winkel gaan om te kijken of ze dit kunnen maken voor een schappelijke prijs. Gelukkig maar dat ik op de campus slaap en ben ik na 3 keer struikelen en 2 trappen in mijn lokaal. De afgelopen tijd heb ik vooral heel veel gesport, voetbal, basketbal, hardlopen en fitness ik heb ze allemaal gehad. Met onze aanvoerder in het voetbalteam geblesseerd heb ik de rol van ‘ trainer' op me genomen samen met Juan Carlos, een van de spelers die al 3 jaar in het team zitten. We halen oefeningen voor het voetenwerk van Youtube en passen die toe in de praktijk, ook heb ik een aantal pass en trap en afwerk vormen geïntroduceerd die ook in een kleine zaal van nut kunnen zijn. Ik ben gevraagd om een presentatie te geven over de ‘ Nederlandse cultuur'. Ik heb er over nagedacht en kwam tot de conclusie dat ik dat hier niet echt een vorm kan geven want wat is nou de Nederlandse cultuur. Nederland is zo multicultureel geworden dat alle cultuur die we hadden uit de tijd is geraakt en door buitenlandse invloeden er eigenlijk geen ‘Nederlandse' cultuur meer is, het is een wereld cultuur geworden een waartientallen verschillende culturen samen komen en langs elkaar ontwikkelen zonder een geheel te vormen. Lastig verhaal dus, ik weet nog niet hoe ik dat ga oplossen. Mijn docenten vragen mij ook om in andere lessen zoals Engels mijn kennis te delen met de studenten hier die op een totaal ander niveau de Engelse taal beheersen. Afgelopen week heb een lunch afspraak gehad met een van mijn docenten die ook een jongen uit Vietnam had gevraagd ons te vergezellen. In eerste instantie wist ik niet wat er gebeurde, ze zei:' wij zouden eens samen moeten lunchen dan kan je me meer over Nederland vertellen'. Nou ja dacht ik waarom niet en zo is het dus to stand gekomen. We zijn met zijn drieën naar een Japans restaurant gereden in Hsinchu en hebben het over van alles en nog wat gehad. Het eten was ook nog eens ssssuper de Nederlandse japanner kan hier echt niet aan tippen. Mijn ritme is zo langzaam maar zeker een beetje aan het veraderen, ik ga meestal rond 02:00 naar bed (als het internet word afgesloten) en dan maar hopen fris wakker te worden. Als dat niet het geval is probeer ik na de les tijd vinden om nog even een power nap te nemen. Ook heb ik mijn eerste date in Taiwan achter de rug, ik ben met ‘ dudu' (mensen hier hebben gekke namen) naar de bioscoop geweest en heb daarna nog snel wat gegeten voordat ik de bus terug naar de campus nam om vervolgens zo snel mogelijk naar de voetbal training te gaan. Toen ik in het winkel centrum van Hsinchu was, en in een van de duurste warenhuizen naar binnen was gegaan op zoek naar fitness spullen werd mij een VIP kaart aangeboden waardoor ik korting kreeg op mijn aankopen. Leuk een aardig dacht ik en ik vroeg wat ik hiervoor moest doen, ik moest mijn gegevens noteren en 300 TWD betalen. Ik weigerde de kaart omdat ik minder korting kreeg dan dat de kaart koste en wou het normale bedrag betalen tot dat de vrouw achter de kassa zei:'okee, je mag de kaart hebben'. Ineens was de Vip kaart gratis en ik nam deze natuurlijk graag aan, ook kreeg ik dus meteen korting op mijn aankoop (ze kunnen hier niet zo goed onderhandelen).
Ik heb in mijn korte Spring break een hotel geboekt in het zuiden van Taiwan aan het strand van 4 tot 7 april om even lekker te relaxen en natuurlijk voor het festival dat word gehouden op 7 april! Samen met 6 andere jongens gaan we de boel daar op stelten zetten. Ik heb mijn draai hier nu toch echt wel gevonden en doe lekker wat ik zelf wil, niet te veel inspanning maar ook niet te lui worden.

Uitgaan en een bezoek aan het ziekenhuis in week 3!

Weer een week voorbij, Donderdag ben ik samen met Chester, Omar, Raymon en drie dames wezen eten en heb ik een beetje kennis met ze gemaakt. Na wat praten werden we uitgenodigd om met de dames een tour in de regio te maken ingeval van een mooi weekend. Helaas bleef dit uit aangezien dit weekend weer slecht was en de temperatuur daalde met af en toe wat regen. Zaterdag ben ik voor het eerst uit geweest in een club die PLUR heet, met z'n vijven zijn we met de taxi richten Hsinchu gereden. De taxi rit op zich was al een heel avonduur, met z'n vieren op de achterbank en een voor ons gevoel bijna afgebroken achter as reden we met 40 km/uur over de snelweg. Bij elke kleine ongelijkheid in de weg leek het wel alsof de auto door midden brak, uiteindelijk toch onze bestemming gehaald. Eenmaal aangekomen bij PLUR gingen we naar binnen met de lift naar de zevende verdieping. Omdat ik een buitenlander ben mocht ik gratis naar binnen net als mijn ‘stapgenoten' . Eerst even de sfeer proeven en we liepen naar binnen door een gang waar allemaal groene lazer stralen die uit de muur kwamen. De muziek was goed en ik kreeg er zin in, na een paar minuten terug gelopen om mijn jas op te hangen en het feest kon beginnen. Het bleek dat mijn stapgenoten niet zo van het dansen waren waardoor ik als enige los begon te komen. Mijn avond eindigend met een lange dans en een telefoon nummer ging ik tevreden terug richting campus. Voor ik naar bed ging nog even chillen bij een vriend van mij die buiten de campus woont en toen om 07:00 toch maar weggegaan. Nog even snel douchen en mijn keiharde bed begroeten. De volgende dag wakker worden laat in de middag en na mijn ontbijt meteen richting de sportschool om toch in vorm te blijven. Ook ben ik naar het ziekenhuis geweest om mijn Hepatitis B vaccine te halen en dat koste me een partij moeite! In de ochtend zoals het hoort niet te vroeg opgestaan, naar de kliniek op de school campus gegaan om even te informeren wat ik het beste kon doen. Natuurlijk sprak de vrouw in de kliniek geen Engels dus werd het handen en voeten werk. Toen begon het avontuur dan, samen met mijn kamer genoot ging ik op weg naar het ziekenhuis. Net de bus van 10:40 gemist moesten we wachten en gelukkig kwam er om 11:00 nog een bus die naar Hsinchu ging. Wij ingestapt en gaan, aangekomen in Hsinchu overgestapt in een andere bus. Uitstappen bij het ziekenhuis, ohnee! Te vroeg, lekker dan want de bus, (bus 16) rijd maar 1 keer in het uur. Wij zijn naar de super markt gelopen en wat te drinken gekocht om vervolgens naar het ziekenhuis te lopen en af en toe de weg vragen. Eindelijk aangekomen in het ziekenhuis begon onze tweede uitdaging, we moesten een nummertje trekken en wachten. We waren aan de beurt en toen moesten we uitleggen dat ik een vaccin wou voor Hepatitis B, bijna onmogelijk omdat de dame achter de balie geen Engels sprak en ze de stempel en de naam Hepatitis niet herkende. Uiteindelijk lukte het dan en een Engels sprekende man schoot ons te hulp. We werden naar de kamer van de doktor gebracht en moesten ca. 2 uur wachten tot het 14:15 was. Rustig gaan zitten en wachten dan maar, om 14:00 ging de kamer open en ik had bonnetje nummer 12. Nummer 12, ja dan ben je snel aan de beurt NEE niet dus! Locals spraken met de assistent van de doktor en werden zo binnen gelaten waardoor ik pas om 15;50 aan de beurt was. Ik mocht eindelijk naar binnen en kreeg een snelle check en een paar vragen te beantwoorden, met een verwijs briefje ging ik terug naar de balie waar ik eerst mocht betalen. Voor 603 TWD vond ik dat ik zeker niet mocht klagen aangezien de prik in Nederland twee keer zo veel kost. Door naar de prik kamer, nog even wachten op een andere patiënt en in 3 seconden was ik ingeënt! Al dat wachten voor 3 seconden ja het was me het dagje wel! Met een tour en een eventuele date in het vooruitzicht ziet komende week en dan toch rooskleurig uit ook al kan het weer in het weekend weer slecht worden. Ik geniet hier nog steeds van alles om mij heen en ga woensdag misschien voor het eerst uit in Taipei (als ik me daarvoor kan oplagen).

Dennis van harte gefeliciteerd! Hoop dat je een leuke dag hebt vandaag, zag al dat het weer in ieder geval niet tegen werkt! Proost op jou vanuit Taiwan!