Vandaag net op tijd wakker geworden om naar mijn les te kunnen. Het balletje in mijn Blackberry heeft het begeven, kan nog wel scrollen maar als ik hem indruk gebeurt er niets. Hierdoor was mijn wekker niet goed ingesteld en werd ik 15 minuten voordat de les begon wakker. Ik moet binnenkort maar even naar een telefoon winkel gaan om te kijken of ze dit kunnen maken voor een schappelijke prijs. Gelukkig maar dat ik op de campus slaap en ben ik na 3 keer struikelen en 2 trappen in mijn lokaal. De afgelopen tijd heb ik vooral heel veel gesport, voetbal, basketbal, hardlopen en fitness ik heb ze allemaal gehad. Met onze aanvoerder in het voetbalteam geblesseerd heb ik de rol van ‘ trainer' op me genomen samen met Juan Carlos, een van de spelers die al 3 jaar in het team zitten. We halen oefeningen voor het voetenwerk van Youtube en passen die toe in de praktijk, ook heb ik een aantal pass en trap en afwerk vormen geïntroduceerd die ook in een kleine zaal van nut kunnen zijn. Ik ben gevraagd om een presentatie te geven over de ‘ Nederlandse cultuur'. Ik heb er over nagedacht en kwam tot de conclusie dat ik dat hier niet echt een vorm kan geven want wat is nou de Nederlandse cultuur. Nederland is zo multicultureel geworden dat alle cultuur die we hadden uit de tijd is geraakt en door buitenlandse invloeden er eigenlijk geen ‘Nederlandse' cultuur meer is, het is een wereld cultuur geworden een waartientallen verschillende culturen samen komen en langs elkaar ontwikkelen zonder een geheel te vormen. Lastig verhaal dus, ik weet nog niet hoe ik dat ga oplossen. Mijn docenten vragen mij ook om in andere lessen zoals Engels mijn kennis te delen met de studenten hier die op een totaal ander niveau de Engelse taal beheersen. Afgelopen week heb een lunch afspraak gehad met een van mijn docenten die ook een jongen uit Vietnam had gevraagd ons te vergezellen. In eerste instantie wist ik niet wat er gebeurde, ze zei:' wij zouden eens samen moeten lunchen dan kan je me meer over Nederland vertellen'. Nou ja dacht ik waarom niet en zo is het dus to stand gekomen. We zijn met zijn drieën naar een Japans restaurant gereden in Hsinchu en hebben het over van alles en nog wat gehad. Het eten was ook nog eens ssssuper de Nederlandse japanner kan hier echt niet aan tippen. Mijn ritme is zo langzaam maar zeker een beetje aan het veraderen, ik ga meestal rond 02:00 naar bed (als het internet word afgesloten) en dan maar hopen fris wakker te worden. Als dat niet het geval is probeer ik na de les tijd vinden om nog even een power nap te nemen. Ook heb ik mijn eerste date in Taiwan achter de rug, ik ben met ‘ dudu' (mensen hier hebben gekke namen) naar de bioscoop geweest en heb daarna nog snel wat gegeten voordat ik de bus terug naar de campus nam om vervolgens zo snel mogelijk naar de voetbal training te gaan. Toen ik in het winkel centrum van Hsinchu was, en in een van de duurste warenhuizen naar binnen was gegaan op zoek naar fitness spullen werd mij een VIP kaart aangeboden waardoor ik korting kreeg op mijn aankopen. Leuk een aardig dacht ik en ik vroeg wat ik hiervoor moest doen, ik moest mijn gegevens noteren en 300 TWD betalen. Ik weigerde de kaart omdat ik minder korting kreeg dan dat de kaart koste en wou het normale bedrag betalen tot dat de vrouw achter de kassa zei:'okee, je mag de kaart hebben'. Ineens was de Vip kaart gratis en ik nam deze natuurlijk graag aan, ook kreeg ik dus meteen korting op mijn aankoop (ze kunnen hier niet zo goed onderhandelen).
Ik heb in mijn korte Spring break een hotel geboekt in het zuiden van Taiwan aan het strand van 4 tot 7 april om even lekker te relaxen en natuurlijk voor het festival dat word gehouden op 7 april! Samen met 6 andere jongens gaan we de boel daar op stelten zetten. Ik heb mijn draai hier nu toch echt wel gevonden en doe lekker wat ik zelf wil, niet te veel inspanning maar ook niet te lui worden.