Om 9:15 vertrok ik met Tara, Peter en Miliza naar Schiphol. Onderweg rustig verder dromend in de auto begon het besef toch wel te komen, ik zou pas weer 6 Juli thuis komen dacht ik. Aangekomen op Schiphol hebben we met z'n allen nog een drankje gedaan. Het werd 11:15 en we besloten wat te gaan lopen, uiteindelijk aangekomen bij de check in balie waar ik mijn koffer moest gaan wegen ging het al mis. Mijn koffer woog 24.7 Kilo, en er moesten dus wat dingen uit. Uiteindelijk woog de koffer nog 23 kilo waardoor ik geen 100 euro extra hoefde te betalen voor mijn bagage. Alles goed gegaan en ik op naar de gate, mijn ticket gaf aan dat ik naar gate 36 moest gaan en dat ik nog 20 minuten had voordat de boarding ging beginnen. Aangekomen bij de gate begon ik te wachten op het vliegtuig want dat stond er nog niet, tot dat er werd omgeroepen dat ik de vlucht vertraagde en dat als ik niet snel naar het vliegtuig ging mijn bagage uit het vliegtuig werd verwijderd. Je raad het al, ik zat bij de verkeerde gate te wachten, mijn gate was gewijzigd op de elektronische borden en ik begon naar gate 25 te lopen vanwaar ik vertrok naar Frankfurt. Eenmaal in het vliegtuig zocht ik mijn stoel op en ging rustig zitten. Een rustige vlucht volgde en ik lande in Frankfurt. Tijdens mijn vlucht werd ik op de hoogte gebracht van een staking in Frankfurt die van 15:00 tot 22:00 zou duren. Vanuit het vliegtuig met een bus naar de ingang gebracht en daarna met de trein verder naar de volgende terminal. Door de douane heen, ik moest elektronische apparaten apart houden en werd eens een keertje niet gefolieerd. Toch was er iets aan de hand, de speakers en mijn laptop werden aan een drug test ondervonden! Het resultaat, geen drugs te vinden en ik kon verder. Omdat ik in Amsterdam nog niet kon inchecken voor mijn vluchten met China Air, moest ik opzoek naar de incheck bali voor mijn twee volgende vluchten. Eenmaal ingecheckt ging ik op zoek naar de gate van mijn vlucht naar Bejing. Frankfurt - Bejing, mijn langste vlucht, 12 uurtjes vliegen. Gelukkig vertrok mijn vlucht gewoon als geplant al kwam hier wel bijna een uur vertraging bij kijken. Ik had een stoel gekregen tussen twee mensen in, maar had ook extra beenruimte! Toen ik ging zitten zag ik meteen dat ik tussen een koppel zat, man en vrouw. Hun dochter zat schuin voor ons met een baby op haar schoot, ja een baby! Ik dacht dit word nog een lange vlucht maar tot mijn verbazing heb ik geen last gehad van het kleine jongetje, hij heeft de hele vlucht niet gehuild, en gooide er af en toe een zachte lag uit waardoor niemand wakker werd. Tijdens deze vlucht heb ik nog zo'n 4 uurtjes geslapen, 4 uurtjes die ik de nacht ervoor niet had geslapen omdat ik een beetje vermoeid wou zijn in het vliegtuig. 4 uurtjes dus, niet wat ik voor ogen had maar ik moest er genoeg mee nemen. Aangekomen in Bejing ging de deur open, een kille wind waaide naar binnen en ik heb me laten vertellen dat het -7 graden was! weer met de bus naar binnen gebracht en toen begon het spektakel pas echt, ik had 45 minuten om door de immigratie dienst, en de douane te komen om vervolgens in mijn vliegtuig te gaan zitten. Toen ik eindelijk door de douane kwam stond er al een Chinese vrouw op mij te wachten want ik was natuurlijk veel te laat! Rennend liep ik door de airport zodat ik nog enigszins wat tijd goed kon maken. Bij de gate werd ik opgewacht door de gehelde bemanning van het vliegtuig, piloot en al en naar binnen geëscorteerd. Ik zat aan het raam en kon mijn hoofd steunen tegen de wand van het vliegtuig. Dit betekende dat ik gedurende de drie en een half uur durende vlucht zeker drie uur heb geslapen. Eenmaal aangekomen in Taipei ging ik mijn koffer ophalen en werd ik opgewacht door iemand die mij kwam ophalen. In de taxi naar de Universiteit ben ik weer even ingedommeld en werd ik wakker vlak voordat we er waren.

De campus,
Ik kwam aan op de universiteit en werd naar binnen gebracht door een jongen en een meisje, Jerry de jongen vertelde me meteen wat ik een beetje kon verwachten. Ik moest mijn brieven laten zien en pasfoto's afgeven. De volgende dag zou ik mijn schoolpas krijgen. Ik werd naar mijn kamer gebracht en heb daarna nog even geluncht. Daarna ben ik een matras, een dekbed en een kussen gaan kopen aan de overkant van de straat en weer naar mijn kamer gegaan, heb ik mijn koffer uitgepakt en heb ik 2 kamer genoten ontmoet. Na die lange vlucht kwam toen het moment, ik moest naar de wc. Ik kon kiezen tussen een gat in de grond (voor nummer 2) of een ‘pisbak' (voor nummer 1). WC papier hing er niet maar gelukkig had ik was tissues meegenomen omdat ik zoiets al een beetje had verwacht. Niet al te lang daarna ben ik gaan slapen ook al was het op dat moment 3 uur 's middags in Taiwan. 's Avonds om 10 uur ging er een alarm af, geheel in het chinees dus ik verstond er helemaal niets van. Een van mij kamergenoten wist me ter vertellen dat dit het brand alarm was om de nieuwe studenten te testen. Ik vroeg hem waarom het niet in het Engels was, hierop reageerde hij dat dit al 3 jaar zo is en dat hij het ook niet snapte. Na dit brand alarm heb ik even op de gang gestaan waar ik nog meer studenten ontmoette, zei vertelde mij dat de lessen die ik ga volgen in het Chinees zullen worden gehouden. Ik zal dus in de lessen zelf weinig op pikken van de les stof, maar gelukkig zijn de boeken in het Engels. Één van de jongens die ik ontmoette is de aanvoerder van het voetbal team, en ik vroeg hem of ik mee kon trainen / spelen. Dit kon zei hij en ik werd uitgenodigd om de volgende ochtend om 9 uur 's ochtends op het veld te staan voor de training. Ik weer gaan slapen en om 8 uur ging de wekker. Omkleden en op naar het sport complex, eenmaal daar gingen we voetballen. De spelers, niet zo indrukwekkend, de sfeer helemaal top. Na de training met 6 jongens wat gaan eten in een restaurantje net van de campus af. Gelukkig was ik geen ‘freshman' want twee van de jongens waren dat wel en die werden dus ook rustig rond gecommandeerd om drinken en rijst te halen voor de anderen. Op de terug weg ben ik met de Mexicaanse Ivan nog twee winkeltjes ingedoken en heb ik wat geld gepind om de komende dagen door te komen. Mijn schoolpas is nog niet gebracht dus daar wacht ik nog eventjes op. Als ik mijn schoolpas heb dan kan ik twee andere pasjes aanvragen waarmee ik gratis van de fitness en het zwembad gebruik mag maken. Er is dus al heel wat gebeurt hier, dit weekend kan ik rustig aan doen en wennen aan de leefgewoontes maar vanaf maandag ga ik een week lang samen met Jerry naar een aantal lessen waarin ik te maken krijg met de les stof om mijn keuze te maken welke vakken ik ga volgen.